نوشته های محمد جواد شکوری مقدم http://mohammadjavad.mihanblog.com 2017-12-13T13:07:21+01:00 text/html 2017-12-04T06:50:56+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم آپارات مرزهای بی عفتی را درنوردید http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/35 <div>دو روزی میشود که از کانالهای مختلف تلگرامی یا سایتهای خبری&nbsp; مقالاتی با طول تفصیل در خصوص یک محتوی بارگذاری شده با عنوان " One night stand " در بستر آپارات می شنوید.</div><div><br></div><div>لازم دیدم چند خطی برای دوستانی که با عناوینی مانند " آپارات مرزهای بی عفتی را درنوردید " و یا موارد نظیر آن مطلب میزنند بنویسم.</div><div><br></div><div>اول آنکه برای صدمین بار باید توضیح دهیم آپارات یک سرویس دهنده میزبانی ویدیوی&nbsp; و یا در اصطلاحات قانونی جدید،&nbsp; شبکه اجتماعی پیام رسان محتوی صوتی و تصویری است ، مطابق با نص صریح قانون جرایم رایانه ای ماده 751 ارائه دهندگان خدمات میزبانی موظفند به محض دریافت دستور كارگروه (كمیته) تعیین مصادیق مذكور در مادة فوق یا مقام قضائی رسیدگی كننده به پرونده مبنی بر وجود محتوای مجرمانه در سامانه های رایانه ای خود از ادامة دسترسی به آن ممانعت به عمل آورند&nbsp; و یا نص صریح ابلاغیه شورای عالی فضای مجازی ، به عنوان عالی ترین مقام این حوزه ، مسولیت محتوی مجرمانه بر عهده بارگذاری&nbsp; کننده آن است.</div><div><br></div><div>پس اینکه آپارات را به عنوان یک پلتفرم مورد شماتت قرار می دهند و مخاطب مقاله می شویم، یا به دلیل جهل در خصوص قوانین است&nbsp; و&nbsp; یا عدم شناخت سرویس های خدمات رسانی مانند آپارات.</div><div><br></div><div>دو فرض بالا از نظر شخص بنده مردود است چرا که همه نویسندگان این مقالات متنوع با جزییات این امور آشنا هستند و البته دلیل عمیق تری دارم که در ذیل خواهید خواند.</div><div><br></div><div>این ویدیو در کمتر از 10 ساعت پس از انتشار آن بوسیله گزارشاتی که به دست تیم پشتیانی ما رسید از روی سایت حذف گردید ولی در دو روز گذشته دوستان عزیزی با خبرپراکنی های مختلف و البته الصاق ویدیو مذکور، تشییع فاحشه کردند و هر آنکس نمی دانست و نمی دید را به دیدن آن محتوی دعوت نمودند.</div><div><br></div><div>مگر می شود روزانه در سرویسی بیش از 12 هزار ویدیو بارگذاری شود و موارد نامناسبی وجود نداشته باشد ؟ این حجم غرض ورزی ، خرسندی و فرح قلبی که شامل این دوستان پس از یافتن این محتوی و انتشار چند ده باره ایشان به همراه ویدیو فاسد و مورد شماتتشان شد سابقه قبلی هم دارد و دلیل موجهی بر رد فرضیه جهل است.</div><div><br></div><div>برادران عزیز، شما باید یک بار برای همیشه تکلیفتان را با سرویس های کاربر محور روشن کنید و بدانید با این مقالات و جو سازی ها بجز اشاعه فحشای مورد اشاره تان اندوخته دیگری ندارد و اگر غرض ورزی کمتری داشتید حتما خداوند&nbsp; فرمایش مولایمان و مولایتان را از ذهنتان پاک نمی کرد که : الباطل یموت به ترک ذکره.</div><div><br></div><div>والسلام</div><div>محمدجواد شکوری مقدم</div> text/html 2017-10-15T05:32:45+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم کلوب دات کام پس از 12 سال فعالیت خاموش می شود http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/31 <div><div>12 سال پیش، یک تیم سه نفره جوان و با انگیزه با ظهور مفهوم شبکه های اجتماعی در دنیای دیجیتال، شروع به توسعه یک شبکه اجتماعی بومی، با الگوبرداری از قهرمان شبکه های اجتماعی آن زمان یعنی سرویس اورکات نمودند.&nbsp;</div><div><br></div><div>زمانی که راه اندازی و مدیریت یک شبکه اجتماعی از <b>ترانزیت کراک و شیشه</b> در این کشور خطرناک تر و پر دردسر تر بود.</div><div><br></div><div>آن دوران سخت، مصادف با شروع دوران ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد بود، زمانی که هیچ تصویر روشنی از مدیریت فضای دیجیتال و بخصوص مفهوم شبکه های اجتماعی و سایتهای کاربر محور وجود نداشت.</div><div><br></div><div>فقط چند لحظه فرض کنید، شما به عنوان مدیر کلوب دات کام، مسئول تمامی فعالیت ها و محتوای پست ها، عکس ها و کامنت های نزدیک به یک میلیون کاربر بودید، دنیایی پر از خلاهای قانونی و کم تجربه گی دستگاه های اجرایی، قضایی و پلیسی.</div><div><br></div><div>این محتوایی که امروز به چرخش آن بر روی تلگرام عادت کرده اید، هرگز قابل رشد و گردش در شبکه های اجتماعی و وبلاگ های آن دوره نبود. کلوب دات کام نزدیک به 3 بار کاملا فیلتر شد، بار آخر رفع فیلتر ما 28 روز بطول انجامید، اگر وب مستر یا کشاورز باشید شاید کمی ملتفت شوید که چگونه بعد از 28 روز زمینی خشکیده و بی رونق را دوباره باید گرم فعالیت و حضور مردم کرد !</div><div><br></div><div>خاطرم هست آن دوران، یک بار بخشی که مسئولیت مدیریت و پالایش فضای مجازی را به تازگی به ایشان سپرده بودند، ما و چند سرویس وبلاگ دیگر را صدا کردند و یکی از آن دوستان که هنوز مسند اجرایی دارند صریحا خطاب به چند جوان مهندس با انگیزه فرمودند :</div><div><br></div><div style="text-align: center;"><b>"اگر شما را دستگیر نمی کنیم این فقط لطف ما است و باید مراقب رفتارتان باشید "</b></div><div style="text-align: center;"><br></div><div>شریان حیاتی یک شبکه اجتماعی و سایت کابر محور فقط و فقط محتوای آن است، مقوله ای که آن روزها بسیار بسیار محدود بود و امروز هم بگونه ای دیگر محدود است.</div><div><br></div><div>کلوب دات کام جزو 3 سرویس پر ترافیک ایران بود، درخت پر شاخه برگ کلوب را، پس از فیلترهای مکرر هر روز بی رونق تر کردند و نه دل و دماغی برای مردم ماند و نه برای مدیران آن و امروز بسیاری از همان مسئولین نادم و پشیمان هستند ولیکن چه سود ؟!</div><div><br></div><div><b>کشور عجیبی داریم</b>، زمان که می گذرد دغدغه های گذشته به مزاح و شوخی تبدیل می شود، باورتان می شود چاپ کارت ویزیت، یک روزی نیاز به مجوز و ممیزی وزارت ارشاد داشت؟ ماجرای دستگاه فکس؟ دستگاه ویدیو؟ و دهها موضوع دیگر پس از گذشت یک دهه&nbsp; امروز به لطیفه تبدیل شده اند، ماجرا و مشکلات آن روز ما هم امروز به لطیفه می ماند.</div><div><br></div><div>آن که هر روز از خواب بلند شوی و منتظر فیلتر شدن و کلا تعطیلی کسب و کارت باشی !!</div><div><br></div><div>این روزها هم دوستان عزیزی شروع کرده اند به جریان سازی، تضعیف و شکایت از جریان جدید محتواسازی کاربران در آپارات و سرویس های دیگر که بلاشک این مسیر تولید محتوا بومی، به نفع کشور و فرهنگ امروز ما است .</div><div><br></div><div>هر ماه روزنامه یا دوست جدیدی مقاله ای می نویسد که وا اسلاما، وا حجابا، این چه محتوایی است که مردم تولید می کنند !! <b>یا صدا و سیما شکایت می کند که چرا پخش زنده می روید، بیاید 50 درصد سهامتان را به نام ما کنید تا اجازه پخش زنده بدهیم !!&nbsp;</b></div><div><br></div><div>باورتان می شود دختری آرایش کردن خود را در <b>اینستاگرام پخش زنده می کند</b> و 20 هزار نفر آنلاین می بینند و انواع کامنت های مرتبط برایش می فرستند بعد صدا و سیما پیغام و پسغام تهدیدآمیز بابت پخش زنده های سایت آپارات از هیات های عزاداری محرم گرفته تا میزگرد آقای مهران مدیری و پخش زنده فلان سمینار برای ما می فرستد و هر روز بدنبال شکایت جدیدی است و می فرماید اگر می خواهید به این فعالیت ادامه دهید <b>تشریف بیاورید مجوز IPTV بگیرید و به ما سهام دهید</b> و ....</div><div><br></div><div><br></div><div>برادر من دیگر بس است، این داستان شما هم دو سال بعد لطیفه دیگری خواهد شد، وقتی زورتان یا دستتان به سرویس اینستاگرام یا تلگرام&nbsp; نمی رسد برای چه به سراغ ما می آئید؛ آنهم با تهدید؟ !&nbsp;</div><div><br></div><div><br></div><div>امروز بیش از 120 سری، محتوای هفتگی توسط کاربران&nbsp; در تهران و شهرستان ها تولید می شود و <b>نزدیک به 1200 نفر اشتغال زایی کرده است</b>. گریزی از جریان تکنولوژی وجود ندارد، در بستر آپارات نباشد، هزاران راه دیگر برای نشر آن وجود دارد. در این یک صد برنامه قطعا اشکالاتی هست و بعدا هم بیشتر پیش خواهد آمد، مگر با غیر از صبوری و تدبیر و با ضدیت و از ریشه درآوردن می شود درخت تنومندی را اصلاح و پربار کرد ؟&nbsp;</div><div><br></div><div>قحطی محتوا ویدیویی، چنان گریبان گیر کشور شده که یک شبکه 50 نفره ماهواره ایی آنچنان در کشور&nbsp; مخاطب پیدا کرده که روزی چندین پرونده رسیدگی به تبلیغات کسب و کارها، در آن تشکیل می شود !</div><div><br></div><div>مقاله هایی که امروز، علیه محتواهای تولید شده فرزندان رشد یافته در بستر فرهنگی خود می زنید، که شاید ذائقه شان را نمی پسندید، نکند فردا به لطیفه هایی شبیه ماجرای کلوب تبدیل شود! و دوباره کار از کار گذشته باشد و این همه نشاط به سیل سرخوردگی بدل شود.</div><div><br></div><div><b>و کلام آخر آنکه</b></div><div><br></div><div>نگهداری سایت کلوب دات کام با شرایط فعلی، محدودیت ها و عدم تمایل به توسعه آن بیش از این صلاح نیست و شرکت صباایده تصمیم به خاموشی این سرویس در انتهای پاییز دارد. از کاربران عزیز و قدیمی این سرویس دردمندانه پوزش می طلبیم و تقاضا داریم در این فرصت یکی دوماهه اگر محتوای خاصی برای کپی برداری یا ذخیره نسخه پشتیبان در نظر دارند از فرصت استفاده کنند.</div><div><br></div><div>اگر کم و کسری در سرویس دهی - چه در ابعاد فنی و چه محتوایی- دیدید با عنایت به موارد فوق بنده و تیممان را حلال بفرمایید .</div><div><br></div><div>والسلام</div><div>محمد جواد شکوری مقدم</div></div> text/html 2017-08-08T08:20:59+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم وزارت ارتباطات بیش از وزرات ورزش به انرژی و طراوت نیاز دارد http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/29 <div><span style="font-size: small;">چند وقت است در حال خواندن نقد ها و نظرات منصفانه و غیر منصفانه نسبت به کاندید جدید وزارت ارتباطات &nbsp;هستم ، نقد های غیر منصفانه رو که لازم به بررسی نمی بینم چون &nbsp;تقریبا هر کس بخواند ، متوجه غرض نویسنده می شود ، ولی نقد های منصفانه و منطقی تری هم مطرح بوده که دوست داشتم نظرم را در موردشون بنویسم.</span></div><div><div><font size="2"><br></font></div><div><span style="font-size: small;">دوست منتقد منصف ما نوشته بود " وزارت ارتباطات سه مأموریت اصلی دارد: توسعه شبکه و اینترنت، توسعه دولت الکترونیکی و توسعه اشتغال و کسب و کارهای فاوا. جهرمی از نظر دانش شبکه، در سطح قابل قبولی است. در زمانی که عضو هیأت مدیره شرکت زیرساخت بود، به خوبی از عهده مباحث فنی بر می آمد و شاید فنی ترین مدیر این شرکت بود. اما از نظر دو حوزه دیگر یعنی دولت الکترونیکی ، اشتغال و کسب و کار، به نظرم&nbsp;</span><b style="font-size: small;">سابقه و دانش و تجربه خاصی</b><span style="font-size: small;">&nbsp;<b>ندارد </b>و از این منظر ضعف جدی خواهد داشت"</span></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">در خصوص مورد اول که فرمودند آقای جهرمی بر امور شبکه مسلط هستند ، &nbsp;به نظر بنده واقعا لازم نیست یک وزیر جزییات شبکه بداند ولی اگر بداند چه بهتر ، اتفاقا دو مورد دوم " توسعه دولت الکترونیکی و توسعه اشتغال و کسب و کارهای فاوا " &nbsp;برای وزیر ارتباطات بسیار بسیار مهم تر و لازم تر هستند و اگر از اولی که ایشان واجد آن است راحت بگذریم از این دو مورد نمی شود به راحتی گذشت.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">فکر می کنم تجربیات 5- 6 سال اخیر در خصوص توسعه فن آوری اطلاعات و کسب و کار های مبتنی بر شبکه بر کسی پوشیده نباشد ، اینکه در ایران نیز مانند دیگر نقاط جهان شرکت های جوان ، خلاق و با انرژی ، با تجربه ، ساختار سازمانی و حتی بینش تجاری به ظاهر سطحی تر گوی سبقت را از شرکت های بزرگ و جا افتاده ربودند و بسیاری از معادلات و استراتژی های کلان شرکت های قدیمی را تغییر دادند پرواضح است و لازم به بررسی و مطالعه نیست.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">انتقادی که امروز از آقای جهرمی می شود که می فرمایند "<b>سابقه و دانش و تجربه خاصی ندارند</b>" &nbsp;شبیه همین نگاه از بالا به پایین و ناپخته شرکت های جا افتاده و قدیمی ایران به کسب و کارهای نوپا و دانش بنیان چند سال اخیر است ، بهتر است کم کم باور کنیم که ابزار و &nbsp;رویکرد توسعه باید تغییر کند ، وزارت ارتباطات با تمامی وزارت خانه های دیگر باید متفاوت باشد ، مجبور است خلاقیت ، طراوت و جوانی را بیش از دیگران تجربه کند ، مجبور است ریسک پذیر تر و شجاعانه تر از دیگر اعضای تیم وزرا در میدان بازی کند ، مجبور است سلیقه خود را به جوانان نزدیک کند چرا که اینها مولد کسب و کاری های جدید و &nbsp;اشتغال چشمگیر آینده نزدیک ایران خواهند بود .</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">جالب است فقط بعنوان نمونه بدانید پروژه راه اندازی IXP یا مراکز تبادل داده نزدیک به 5 سال در حال تصمیم گیری ، اجرا و بررسی &nbsp;بود ، در حالیکه آقای جهرمی در 3 ماه با هماهنگی چند صاحب محتوی و تصمیمات قاطع در 3 شهر با فاصله خیلی کوتاهی راه اندازی کردند ! &nbsp;همینطور در خصوص کاهش قیمت های محتوی داخلی در شبکه ملی اطلاعات و دغدغه جدی هزینه شبکه مردم برای تماشای فیلم های بلند چند تصمیم اخیر وزارت ارتباطات و شرکت ارتباطات زیر ساخت باعث شد سریال هایی مانند " عاشقانه " در بستر اینترنت فقط روی پلتفرم فیلیمو ، &nbsp;بیش از 70 میلیون دقیقه تماشا شدند .</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><span style="font-size: small;">خلاصه اگر از جانب خود بعنوان صاحب کسب و کار های دانش بنیانی مانند آپارات یا فیلیمو و تجربه رشد شبکه و تصمیمات حساس و موثر چند سال اخیربخواهم بگویم &nbsp;، وجود افرادی مانند ایشان که درک دقیق تر و حوصله بیشتری در مورد تکنولوژی دارد و با &nbsp;سلیقه و نگاه جوانان &nbsp;آشنا ترند بسیار مطلوب تر از دیگران است .</span></div></div><div><span style="font-size: small;"><br></span></div><div><span style="font-size: small;">و حقیقت این است که&nbsp;</span><font size="2">وزارت ارتباطات بیش از وزرات ورزش به انرژی و طراوت نیاز دارد چرا که بنیاد بخش جدی از اقتصاد چند سال آینده ایران در حوزه ارتباطات و توسط جوانان رقم خواهد خورد و بیش از پیش همه را شگفت زده خواهند کرد.</font></div> text/html 2016-08-16T01:18:12+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم چند کلمه شوخی و جدی با مدیر تلگرام http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/28 <div><div>پاول سلام، تلگرامت چطوره؟</div><div><br></div><div>خواستم یکم باهات درد دل کنم.&nbsp;</div><div><br></div><div>خوش به حالت پاول که اینجا نیستی تا روی محتوی&nbsp;&nbsp;انقدر&nbsp;بهت سخت بگیرن و اعتبار سرویست رو زیر سوال ببرن.</div><div><br></div><div>خوش به حالت پاول ، تلگرامت هر جور که مردم دوست دارن کار می کنه و صدای کسی بهت نمیرسه !!</div><div><br></div><div>پاول، جدی جدی خوش بحالت، هیچ وقت نگران این نیستی که برخی سازمان ها و اشخاص حقیقی و حقوقی ازت شکایت کنن و ماهی چند بار اینور و اون ور بری و پاسخ کارهای کرده و نکرده ات رو بدی.</div><div><br></div><div>پاول باورت نمیشه صدا و سیمای کشور من صبح تا شب داره توی برنامه هاش تبلیغت رو می کنه ولی به &nbsp;سرویس های فارسی که می رسه صد جور قیقاج می رن که اسممون رو نبرن، وقتی اپلیکیشن برای دانلود دارن می گن " گوگل پلی و نمونه های داخلی" ، وقتی کانال رو آپارات دارن و از دهن مجری می پره، براش توبیخ کتبی می فرستن، اصلا می دونی توبیخ چیه؟! به هنرمندان اخطار می کنن که اگر با اینها کار کنید ممنوع التصویر میشید، از کار بیکار میشید !! مگه ما چیکار داریم میکنیم ؟!</div><div><br></div><div>پاول، نوش جونت، فقط به توسعه سرویست فکر می کنی، ایده پردازی می کنی، کلاسترهات رو تیون می کنی، ولی ما باید صد جور مراقبت های دیگه هم داشته باشیم تا سرویس مون رشد کنه و طیف وسیع تری از کاربران رو پوشش بده .</div><div><br></div><div>پاول اینجا جای عجیبیه، اگر نباشی و دست کسی بهت نرسه هر کاری بخوای می کنی ولی اگر دم دست بعضی ها باشی به همه چیت گیر می دن.</div><div><br></div><div>پاول باورت نمیشه اینجا بعضی ها افتخارات رو دفن می کنن، فقط برای اینکه خودشون مفتخر نیستن، از کار میندازنت چون خودشون کار نکردن.</div><div><br></div><div>پاول اون وقتی که داری به فیچرهای جدیدت فکر می کنی که چجوری بترکونی، من دارم به فیچرهای یواشکیم فکر می کنم که هیچ کس متوجه نشه!! آخه اینجا خیلی چیزها از نظر خیلی ها همینجوری دلبخواهی ممنوعه، کلی فکرهای باحال داریم &nbsp;که جیگر لانچش رو نداریم. اصلا می دونی جیگر چیه؟ تا حالا به جیگر احتیاجت شده؟</div><div><br></div><div>پاول قانون جرایم رایانه ای می دونی چیه؟ &nbsp;رسانه کاربر محور چی؟؟ &nbsp;تا حالا تو سایت ساماندهی فراموشی رمز زدی ؟ اصلا لازم شده از چندجا که هیچی، از یکجا مجوز بگیری؟ تا حالا مجوزهای جور واجور سرعتت رو کم کرده؟&nbsp;</div><div><br></div><div>پاول خوشا به جات، نه فقط تو، بقیه سرویس هایی &nbsp;هم که بیرون از این کشور هستند، خیلی جاشون راحته ، حالشون خوبه!! چون محتوای مورد سلیقه مردم توشون می چرخه، هم مردم خوش حال ترن و هم اگر دیگه خیلی بیرون خط قرمز باشه همون یک محتوا مسدود میشه، به جای دیگه ای آسیب نمی رسه ، کاش قوانین برای همه یکسان بود، فعلا شما آزاد و ما اسیر، خداوکیلی دوست ندارم تو مثل ما اسیر بشی ولی آرزو می کنیم ما هم مثل تو آزاد بشیم .</div><div><br></div><div>پاول بعضی ها می گن ما هم مثل تو باید بزنیم بیرون، تا وقتی این تبعیض بین ما و شما وجود داره، حس و حال پیشرفت و ساختن هر روز کمرنگ تر میشه، ولی چیکار کنیم پاول، ما اینجا رو دوست داریم بهش عادت داریم دلمون براش تنگ میشه...و مثل همیشه با امید زنده ایم و می دونم یک روزی درست میشه، امیدوارم فقط خیلی دیر نشه.</div><div><br></div><div>تا امروز با چنگ و دندون و توانایی های تیمیمون قامتمون رو راست نگه داشتیم، کار دیگه ای هم البته بلد نیستیم و مثل اینکه همینجوری هم باید ادامه بدیم، فقط خواستم یکم گپ بزنم باهات دلم وا شه یه موقع به دل نگیریا.</div><div><br></div><div>بای</div><div>محمد جواد از آپارات</div></div><div><br></div> text/html 2016-05-15T09:02:16+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم باورش سخت بود ولی اتفاق افتاد !! http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/27 &nbsp;خیلی وقت میشه چیزی به اندازه کافی سر ذوقم نیاورده بود که برای دل خودم و شما بنویسم تا همین امروز .<div><br></div><div>امروز یک اتفاق جالب در کشور افتاد ، یک شرکت دولتی تصمیمی بر خلاف منافع خودش و به نفع عموم مردم و کسب و کار های آنلاین گرفت ، &nbsp;می دونم یکم باورش سخته برای همه ما ، ولی جدی جدی این اتفاق افتاد.</div><div><br></div><div>امروز بعد از چند ماه کار ، تلاش و احتمالا جنگ و جدل و تغییر مدیریت ، بالاخره شرکت ارتباطات زیر ساخت ، &nbsp;مرکز تبادل ترافیک ، یا IXP را در کشور افتتاح کرد. این که این مرکز به چه دردی می خورد را خواهم گفت ، ولی نکته مهمتر ارتقای سطح کیفی فکری ، حرفه ای و اخلاقی حاکمیت ، همگام با توسعه تکنولوژی و &nbsp;اینترنت در کشور است.</div><div><br></div><div>قسمت دوم جمله بالا را پیش از این هم داشتیم ، یعنی همه به دنبال توسعه اینترنت و .. بودند ولی ساختار و اندیشه پشت توسعه و طراحی دیگر ملزومات آن واقعا حرفه ای نبود.</div><div><br></div><div>قریب به 4 سال از راه اندازی سرویس آپارات &nbsp;و 1 سال از راه اندازی سرویس فیلیمو می گذرد ، سرویس هایی که در داخل کشور هاست شده اند ولی کاربران نهایی هزینه اینترنت بین الملل را می پردازند !! و &nbsp;هرگز قادر نبودیم این مانع بزرگ و جدی را از سر راه توسعه سرویس هایمان برداریم.</div><div><br></div><div><br></div><div>در مراکز تبادل داده این مشکل با چند کامند شبکه ایی و البته توافق و قرارداد حقوقی با خدمات دهنده های دسترسی قابل اصلاح است ، به امید خدا :)</div><div><br></div><div>وقتی خدمات دهنده های دسترسی مجبور به پرداخت هزینه سنگین اینترنتی برای محتوی داخلی نباشند قطعا کاهش قیمت مصرف برخی سایتهای داخلی مثل آپارات و فیلیمو ، پس از عقد قرارداد و تحویل ترافیک رایگان در مرکز تبادل داده دور از ذهن نخواهد بود.</div><div><br></div><div>بسیار خوش بینم که بزوردی بتوانیم سرویس هایمان را ارزان تر و با کیفیت تر به دست مخاطبانمان برسانیم &nbsp;و سطح رضایت عمومی از سرویس های داخلی را افزایش دهیم.</div><div><br></div><div>به امید آبادی بیشتر در ساختار تصمیم سازی و تصمیم گیری کشور ایران.</div><div>عصر بخیر</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div> text/html 2016-01-07T10:55:26+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم توسعه ، کجایی ؟ دقیقا کجایی ؟! http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/25 <div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">روزگار عجیبی است و هر روز هم عجیب تر می شود و عده ایی در &nbsp;کشور - که تحولات زمانه را نمی شناسند - بدنبال فروریختن همه چیز و نفی و انکار و ندیدن واقعیات موجودند، گاهی وقت ها حالم از این&nbsp;چشم بستن ها، &nbsp;سوء تدبیرهای جاهلانه و بعضا هم عامدانه بهم می خورد، بعضی نیز در ظاهر ژست کمک می گیرند ولی دلهای کوچکشان&nbsp;از تنگ نظری رو&nbsp;به انفجار است.</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">خدا می داند که طی هفت هشت سال گذشته چند بار مرا از محل کارم با حکم جلب برده اند و چقدر سختی های مالی و چالش های فنی وگرفتاری های دیگر را پشت سر گذاشته ایم تا کم کم&nbsp;</font><a href="http://www.aparat.com" target="_blank" title=""><b>سرویس اشتراک ویدیو آپارات</b></a><font face="Mihan-Iransans">&nbsp;و&nbsp;</font><a href="http://www.filimo.com" target="_blank" title=""><b>نمایش فیلم فیلیمو</b></a><font face="Mihan-Iransans">&nbsp;مورد استقبال ایرانیان و فارسی زبانان در سراسر دنیا ، بخصوص ایران، آمریکای شمالی و بخشی از اروپا قرار گرفته و روزانه <b>بیش از 6 میلیون</b> بار برایشان ویدیو نمایش می دهیم .</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">هرکس می خواست و می توانست -از صدا و سیما گرفته تا وزارت ارشاد - در حد توان و قابلیت های قانونی، ما را تحت فشار گذاشته و می گذارند، و هنوز متوجه نشده اند که بزرگترین مهاجرت&nbsp;انسانی تاریخ - &nbsp;از فضای حقیقی به فضای مجازی - صورت گرفته و بالطبع اسم ها و رسم ها و قوانین&nbsp;ملموس&nbsp;و محدودیت های اجتماعی درفضای مجازی فرو ریخته است و باید طرحی نو در&nbsp;انداخت و کثیری ازمقررات وچارچوب های گذشته را به خاطره ها سپرد.<br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">روزگاری در کشورمان هرکس که به دنبال انتشار&nbsp;نوشتاری بود باید از پیچ و خم مجاری قانونی اقدام می کرد و کتابش ممیزی می شد تا بتواند آن را به رویت&nbsp;خوانندگان &nbsp;برساند، از 8 سال پیش و با حضور جدی تر وبلاگها و پس از آن شبکه های اجتماعی &nbsp;و این روزها سرویس های مسیجینگ مثل تلگرام همه چیز تمام شده، هر کس هر چیزی و از هر جایی برای هر کسی می نویسد ، به همین سادگی، این یک جهش تکنولوژیک و تغییر عظیم فرهنگی - اجتماعی است و به علاقه من و شما کاری ندارد، این تکنولوژی - خوب یا بد - کار خودش را می کند و مردم هم کارخودشان را.</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">این روزها همان&nbsp;نقمت یا نعمتی که بر سر متون و نوشتار ها بارید بر سر <b>محتواهای صوتی و تصویری </b>&nbsp;باریده است ولی مانده ام آنها که باید باورکنند چرا&nbsp;باور نمی کنند؟ هر چه برای عده ای ناله می کنیم و برای بعضی فریاد می کشیم که صدای مهیب این طوفان را بشنوند، انگشتان خود را در گوششان فرو برده اند که&nbsp;این صدای بلند را نشوند&nbsp;و هر چه شد، بشود ! به نظر شما نام این گونه برخورد ها با این تحول عظیم تکنیکی، اجتماعی و فرهنگی را چه می توان گذاشت؟ مقابله با تهاجم فرهنگی ؟ حفظ ارزشها؟ انسجام ملی؟ یا اشتباه تاریخی !!</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">پس از &nbsp;1 سال و نیم کار &nbsp;شبانه روزی بروی سایت نمایش فیلم <b>فیلیمو</b>، ناگهان گروهی به میدان می آیند و می خواهند در زمین مواتی که ما با خون دل آباد کرده ایم، سهیم شده و محدود کنند !! &nbsp;و با انواع روشها چوب لای چرخ می گذارند و به قوانین و مقرراتی متمسک می شوند که تفسیرشان را در بالا دادم.</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><font size="2"></font><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">آخر برادران عزیز، انگار اصلا خبر ندارید چه شده !!! آمریکا با هالیوود ذهن جهانیان را گرفته است نه با موشک و بمب اتم، گذشته از اقشار بزرگی از مردم، اکنون در حوزه علمیه شهر قم به گزارش موثق یکی از اقوام که طلبه دروس دینی &nbsp;است، <b>بعضی</b>&nbsp;<b>از طلبه های جوان در حجره هایشان سریال های گیم آو ترونز، هاوس آو کاردز و .. می بینند</b>، بخش قابل ملاحظه از مردم هم که کلا پای ماهواره ها هستند و عشق های مثلثی را با بستنی کاله و چیپس چی توز دنبال می کنند، این روزها حتی فیلم های سانسوری &nbsp;وزارت ارشاد را هم از &nbsp;سی دی فروشی روی پل ها یا سایتهای دانلود غیر قانونی فیلم &nbsp;دوبله و سانسور نشده می بینند، &nbsp;حال اگر آپارات و فیلیمو توانسته اند سرویسی مبتنی بر چارچوب های کلی این کشور علم کنند و خیلی از مردم هم اقبال کرده اند باید&nbsp;معطل شان کنید؟ تخریبشان کنید؟ خاموششان کنید؟</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><font size="2"></font><font size="2"></font><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">باید همه بیدار شویم و بدانیم &nbsp;همه چیز عوض شده است، 4 ماه پیش که وزارت ارشاد و صدا و سیما دردسر های جدیدی برایمان راه انداختند، به ایشان&nbsp;دردمندانه گفتم شرکت نمایش فیلم &nbsp;چند ملیتی نتفیلکس در حال خرید محتوای دوبله فارسی در ایران است و بزودی شروع به سرویس دهی می کند، گفتند فیلتر می شود، خندیدم که فیلترینگ دیگر مانع بتونی نیست، پرده لطیفی است که هر بچه 14 ساله ایی در 5 دقیقه یا چند سرچ ساده کنار می زند، گفتم بگذارید سایت فیلیمو با دست بازتر در&nbsp;محتوی&nbsp;و&nbsp;سرعت بیشتری و حداقل با محدویت های شبیه نتفیلیکس فعالیت کند، نه آنکه ما را &nbsp;100 بار بیشتر محدود و رقیق کنید و در چم و خم مقررات کشور پیچ و تاب دهید، هر چه گفتم، نشنیدند و شد آنچه شدنش نمایان بود و خواهد شد آنچه نمایان است .</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><span style="font-family: Mihan-Iransans; font-size: 12.8px;"><br></span></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><span style="font-family: Mihan-Iransans; font-size: 12.8px;">امروز &nbsp;ایمیلی از نتفیلکس دریافت کردم که به کاربران ایرانی خوش آمد گفته و آغاز فعالیت رسمی خود در ایران را اعلام و از مردم درخواست ثبت نام می کند، وبه تبع آن یک سال و نیم تلاش شبانه روزی فنی،&nbsp;سرمایه گذاری مالی و محتوایی فیلیمو نیز به باد هوا رفت .!! ولی برای مردم، خوش حالم که اگر ما نتوانسته ایم به سلیقه آنها در فیلیمو سرویس دهیم، حداقل یک سرویس خوب با محتوی مورد سلیقه شان را دریافت می کنند.</span></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">حالا دست اندرکاران محترم هی بنشینند و جلسه بگذارند و مقررات آی پی تی وی، وی او دی، او تی تی و ممیزی و مجوز و رگولاتوری و نمایش و مجاز و غیرمجاز&nbsp;را بالا و پائین و اینور و اونور&nbsp;کنند که « <b>چون پرده ورافتد نه تومانی و نه من</b> ».</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">چه اندازه بی توجهی! و چه&nbsp;قدر توانمندیم در تبدیل فرصت ها به تهدید! براستی&nbsp;که مدیریت &nbsp;خوبی نداریم&nbsp;و درفرصت سوزی استادیم ! راستی با این بی تدبیریها اگر هر جای دیگر دنیا بودیم حالمان بهتر نبود؟ یا تاثیر عمیق تر بر مردم روزگار خویش نمی گذاشتیم؟به قول حضرت علی (ع) آنها در کفرشان متحد و ما در ایمانمان متفرقیم که البته در میزان ایمان ما و کفر ایشان هم جای بسی تردید است &nbsp;!!&nbsp;</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">&nbsp;شما را به خدا تمامش کنید،&nbsp;<b>روزگاری در این کشور&nbsp;داشتن دستگاه ویدئو و&nbsp;دستگاه فاکس جرم بود&nbsp;</b>،آیا اکنون به آن ضوابط نمی خندیم؟ چرا چشمانتان را باز نمی کنید و مطابق با شرایط پرسرعت و لحظه ای و امکانات جهانی رسانه ایی تصمیم نمی سازید؟ چقدر تفرق؟ چقدر تاخیر؟ چقدرکش و قوس؟ چقدر دلسرد کردن؟ چقدرهدردادن نیروی انسانی کاربلد؟ اصلا" چقدر مقررات، چقدر ضوابط ،چقدر بوروکراسی ، چقدر پیچ و خم، چقدر مجوز، چقدر کمیته، چقدر شورا، چقدر سازمان، چقدر واحد، چقدر مسئول، چقدر امضا؟ با این وضعیت بجز ناکجا آباد مقصدی متصور است؟&nbsp;</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><br></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">در نوشته های مصطفی چمران می خواندم که با آن همه صفات نیکوی اخلاقی و دانش&nbsp;فرهنگی و فنی&nbsp;، در آن شرایط اجتماعی پر از ایثار و برادری اوایل جنگ، &nbsp;به خداوند از این همه تهمت و کارشکنی گلایه می کرد، من&nbsp; و امثال من در این زمانه تنگ دیگر چه بگوییم !!!</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><br></font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">خدایا هر چه تو بخواهی و هر کجا که بخواهی .</font></div><div dir="rtl" style="color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans"><br></font></div><div dir="rtl" style="text-align: right; color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">محمد جواد شکوری مقدم</font></div><div dir="rtl" style="text-align: right; color: rgb(80, 0, 80); font-size: 12.8px;"><font face="Mihan-Iransans">هفدهم دی ماه سال یک هزار و سیصد نود چهار</font></div> text/html 2015-10-28T03:52:20+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم داستانی جالب از یك مدرس استراتژی http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/24 <div><br></div><div>جایی این مطلب را خواندم و احتمالا برای همه مفید است....</div><div><br></div><div><hr></div><div><br></div><div>قبل از اینكه درس مدیریت بخوانم، همیشه واژه های «استراتژی كسب و كار» و «استراتژی فردی» برایم جذاب بودند. همیشه دوست داشتم «استراتژی» بدانم و بفهمم. برایم مثل قلعه ای می ماند در دوردستها: عظیم، خیره &nbsp;كننده و سرشار از رمز و راز. در دوران دانشگاه، درسها را یكی پس از دیگری به سرعت گذراندم تا نوبت به درس استراتژی برسد. روز موعود فرا رسید. سر كلاس درس نشستم و تمام جسم و جانم را متمركز كردم تا مفهوم این واژه اسرارآمیز را درك كنم.</div><div><br></div><div><b>قلعه استراتژی فردی</b></div><div><b><br></b></div><div>جلسات یكی پس از دیگری آمدند و رفتند و من همچنان سیراب نشده بودم. آنچه میشنیدم بسیار تئوریك بود...&nbsp;</div><div><br></div><div>به سراغ كتابها رفتم. دیوید را خواندم. مینتزبرگ و هكس و تامسون و شواترز و پورتر و كیم و راملت و... حسم بهتر شد. اما هنوز بیشتر می خواستم. آن سالها به تازگی به یك پست مدیریتی ارتقا پیدا كرده بودم و هنوز احساس میكردم استراتژی باید ذهنم را بازتر كند. قلعه را دیده بودم. درها را باز كرده بودم. راهروهای قلعه را گشته بودم. اما تو گویی كه اتاقی در تاج قلعه بود كه هیچكس راه آن را نشان نمیداد و هیچ راهرویی به آنجا &nbsp;منتهی نمیشد.</div><div><br></div><div>مدتی نگذشته بود كه به حادثه ای " معلم استراتژی" شدم . كلاسی بود و دانشجویانی كه عمدتاً از مدیران كسب و كار بودند و ظاهراً چند مدرس را به اعتراض تغییر داده بودند و فرصتی دست داد تا من در كلاس آنها حاضر شوم. از سال 85 آموزش استراتژی را آغاز كردم و مجموعاً حدود 1500 نفر را تعلیم دادم: در بیش از</div><div>چهل دوره و هر دوره چهل ساعت... &nbsp;قلعه را به آنها معرفی میكردم و آنها را دور تا دور آن میگرداندم و راههای پیدا و پنهان را نشان میدادم. اما خود</div><div>میدانستم كه این قلعه را اتاقی است كه خود هرگز راه بدان پیدا نكرده ام.&nbsp;</div><div><br></div><div>سالها گذشت...</div><div><br></div><div>یك روز، در گوشه یك نمایشگاه، فرصتی دست داد تا با مدیری بر سر میز بنشینم كه گردش مالی سازمانش، با &nbsp;درآمد نفتی كشورم قابل مقایسه بود! در لا به لای حرفهای دوستانه و گزارش كارها و ...، حرف از مدیریت شد و گفتم كه در كنار فروشنده بودن، «معلم» هم هستم و «استراتژی» هم درس میدهم.</div><div><br></div><div>پرسید: استراتژی را چگونه تعریف میكنی؟ كمی فكر كردم. آنها كه استراتژی را میشناسند میدانند كه ده ها تعریف وجود دارد كه برخی همسو و برخی متضاد و متعارض هستند. به هر حال، به حیلت معلمی و با بازی &nbsp;كلامی، تعاریف را به هم چسباندم و معجونی را به خوردش دادم: كمی از پورتر، با عصاره ای از مینتزبرگ، با طعمی از گری همل. با كمی افزودنی از هكس به همراه رنگهای طبیعی و با كمی افزودنی های مجاز!&nbsp;</div><div><br></div><div>تمام مدت با لبخند نگاهم كرد. در پایان گفت: من درس مدیریت نخوانده ام. به همین دلیل، ذهنم چندان پیچیده و مجرد نیست.&nbsp;</div><div><font face="Mihan-IransansLight" color="#009900"><b><br></b></font></div><div><font face="Mihan-IransansLight" color="#009900"><b>من آموخته ام كه استراتژی، تخصیص بهینه منابع است. اینكه وقت و سرمایه و نیروی &nbsp;</b></font><b style="color: rgb(0, 153, 0); font-family: Mihan-IransansLight;">انسانی و دانش و تجربه و مهارت خود را صرف كدام حوزه كنی و از كدام حوزه ها، دوری كنی. استراتژی هنر&nbsp;</b><b style="color: rgb(0, 153, 0); font-family: Mihan-IransansLight;">«انتخاب كردن» و «كنار گذاشتن» است. هنر تشخیص اینكه به كدام بازار رو كنی و از كدام بازار صرف نظر</b></div><div><font face="Mihan-IransansLight" color="#009900"><b>كنی. هنر اینكه چشم را بر روی كدام مشتری ببندی و از منافعش صرف نظر كنی تا دستانت برای خدمت بیشتر&nbsp;</b></font><b style="color: rgb(0, 153, 0); font-family: Mihan-IransansLight;">به مشتری دیگر، آزاد و رها بماند. هنر فرار كردن از وسوسه «دستیابی همزمان به همه چیزهای خوب.</b></div><div><br></div><div>دوست داشتم بیشتر حرف بزنم كه فردی آمد و آن مرد، با خداحافظی شتابزده، میز را ترك كرد. فهمیدم كه &nbsp;«استراتژی» به او میگوید كه بیش از این، «زمانش» را صرف گفتگو با من نكند.</div><div><font color="#009900"><br></font></div><div>راه اتاق بالای برج را یافته بودم! چند هفته بعد، برای همیشه، آموزش استراتژی را رها كردم و زندگی دیگری را آغاز كردم. تغییراتی چنان بزرگ در زندگیم حاصل شد كه دانشگاه و درس و مدرسه، هرگز برایم ایجاد نكرده بودند.</div><div><br></div><div>استراتژی هنر «انتخاب كردن» و «كنار گذاشتن» است</div><div><br></div><div><hr></div><div><br></div><div><br></div><div></div><div><b>این تعریف بالا چیزی بود که سالیان سال پدرم به ما می آموخت .... شهامت تعطیل کردن یک پروژه 10 برابر شهامت شروع کردن آن است</b></div><div><br></div><div><br></div> text/html 2014-12-31T01:17:14+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم و اما آپارات فیلیمو http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/22 <font size="2">&nbsp;سلام به دوستان خوبم</font><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">گفتم یک چند خطی در مورد سرویس جدید تیم مان برایتان بنویسم.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">تقریبا از ابتدای راه اندازی <b>سایت آپارات</b> ایده پرداختن به سرویس &nbsp;فروش و پخش آنلاین فیلم ها و سریال های شبکه نمایش خانگی در شرکت ما وجود داشت ولی بدلیل تعداد زیاد پروژه ها، تیم تحقیق و توسعه &nbsp;در این سالها بیشتر به جنبه های تحقیقاتی و پردازش ویدیو &nbsp;این سرویس پرداختند.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><b>آپارات&nbsp;فیلیمو&nbsp;-&nbsp;</b></font><a href="http://www.aparatfilimo.com" target="_blank" title="http://www.aparatfilimo.com"><b><font size="2">www.aparatfilimo.com</font></b></a><font size="2"><b>&nbsp;-</b>&nbsp;در حقیقت یکجور ویدیو کلوب آنلاین است که با پرداخت یک هزینه ثابت در طول ماه به همه فیلمها و سریال های آن دسترسی دارید.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><br></div><div><font size="2">اکنون حدود 1000 فیلم قایل نمایش است و به مرور این آرشیو کامل تر می شود تا به بزرگترین آرشیو ویدیویی ایران تیدیل شود.</font></div><div><br></div><div><font size="2">تمامی آثار قرار گرفته بر روی سایت پشتوانه حقوقی دارد و صاحبان حقوق آثار در درآمد حاصل از فروش آنها سهیم هستند.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">یکی از مسائل پیش رو وضعیت قیمت گران مصرف پهنای باند است که برای حل این مشکل &nbsp;هم &nbsp;در حال مذاکره با شرکت های PAP (سرویس دهندگان دسترسی اینترنت) و اپراتور های موبایل هستیم، تا از منافع مصرف کنندگان تا جایی که مقدور است حمایت شود.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">زیبا ترین قسمت ماجرای<b> آپارات&nbsp;فیلیمو</b>، نحو نمایش فیلمها و تطابق آن با پهنای باند مصرف کنند است که باعث میشه تا 99% به بافرینگ و یا هر گونه توقف دیگه هنگام نمایش نخورید تا ماجرای فیلم از دست نرود و تجربه موفقی داشته باشید. این تطابق به 20 ثانیه صبر نیاز دارد.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">اگر پیش خودتان فکر می کنید حالا چرا اسم &nbsp;"آپارت فیلیمو" &nbsp;رو انتخاب کردیم ، باید بگم کمی صبر کنید علت آن را در 6-7 ماه آینده پیدا خواهید کرد.</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><font size="2">تا چند ماه آینده این سرویس کاملا رایگان است و حتی نیاز به ثبت نام هم ندارد، امیدوارم لذت ببرید. &nbsp;</font></div><div><font size="2"><br></font></div><div><a href="http://www.aparatfilimo.com" target="_blank" title="http://www.aparatfilimo.com"><div style="text-align: center;"><span style="text-align: start;"><b><font size="2">www.aparatfilimo.com</font></b></span></div><div></div></a></div> text/html 2014-06-25T00:30:06+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم متاسفانه شادی در میان ایران بسیار کم رنگ شده http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/21 <div class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin: 0px; color: rgb(34, 34, 34); font-size: 13px; text-align: justify;"><b><span lang="FA">دکتر گلزاری&nbsp;<a href="http://www.hamshahrionline.ir/details/263377" target="_blank" style="color: rgb(17, 85, 204);">گفته است</a>: «</span></b><b><span lang="FA" style="font-size: 11pt;">&nbsp;متاسفانه شادی در میان ایران بسیار کم رنگ شده و جای خود را به اضطراب، عصبانیت و غم داده است. ایرانیان به سرعت غمگین می‌شوند و همواره نگران آینده هستند که همین امر باعث شده احساس شادی در آنها به سختی ایجاد شود.&nbsp;</span></b><b><span lang="FA" style="font-size: 11pt;">در حال حاضر آمار افرادی که به دلیل ضرب و جرح و درگیری به زندان افتاده‌اند، بیش از کسانی است که به دلیل جرایم وابسته به مواد مخدر در زندان به سر می‌برند.»</span></b></div><div class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin: 0px; color: rgb(34, 34, 34); font-size: 13px; text-align: justify;"><b><span lang="FA">&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></b></div><div class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin: 0px; color: rgb(34, 34, 34); font-size: 13px; text-align: justify;"><b><span lang="FA">شادی و شیوه‌های آن نیز مانند غم و اندوه و عصبیّت و دیگر صفات انسانی مانند ویژگی‌های جنسیّتی، بسیار بیش از آنکه به طبیعت ما وابسته باشد،‌ به آموزش، تربیت و فرهنگ وابسته است. دیدن بی‌واسطه در محیط خانواده، ‌آموزشهای ساختار آموزش رسمی و فرهنگ جامعه به روحیّات انسان شکل می‌دهد. هنوز خنده و شادی در فرهنگ عمومی نشانه‌ی سبکسری است و «سنگین‌بودن» یک نفر با آرامش و سکوت او سنجیده می‌شود.‌ برخلاف مراسم سوگواری، جشن مذهبی سالم همراه با شادی کم داریم و فرهنگ سیاسی سه دهه‌ی اخیر آوازه‌گر انقلابی‌گری به شکل تندخویی و پرخاشگری بوده است. حتّی نخبگان ما طنز را نماینده‌ی هنر جدّی (ادبیات، سینما و..)&nbsp;&nbsp;نمی‌دانند و برای نمونه، سینمای سیاه‌نمایی و زنجموره در قالب اختراعی «ژانر اجتماعی»‌ نمونه‌ی هنر دردمند تلقّی می‌شود. هر کدام از اینها برای ایجاد آنچه گلزاری از آن اظهار نگرانی کرده است،‌ کافی است.</span></b></div><div class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin: 0px; color: rgb(34, 34, 34); font-size: 13px; text-align: justify;"><b><span lang="FA">&nbsp; &nbsp;</span></b></div><div class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin: 0px; color: rgb(34, 34, 34); font-size: 13px; text-align: justify;"><b><span lang="FA">در ایران کارناوالهای رسمی یا مذهبی و در قالب سوگواری است،‌ یا رسمی. جشنهای رسمی مانند سالگرد پیروزی انقلاب نیز به جای آنکه شادی باشد،‌ تبلیغ خشم و «مرگ بر» این و آن است. در ده پانزده‌سال اخیر جامعه به شکل خودجوش دو جور جشن خیابانی را باب کرده است؛ یکی در واکنش به پیروزی نامزد انتخاباتی و دیگری پیروزی‌های فوتبالی. در جشن شنبه‌شب آیا شادی مردم به خاطر درک بالای آنها از فوتبال بود که باخت خوب را هم جشن می‌گیرند،‌ یا به علّت پایین‌بودن سطح توقّع از خودشان بود یا...؟ درباره‌ی علّت شادی پس از باخت دو شب پیش خیلی گفتند امّا به نظرم حق با آنهایی است که می‌گویند این مردم به شادی نیاز دارند پس کمترین بهانه را نیز غنیمت می‌شمرند.</span></b></div><div class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin: 0px; color: rgb(34, 34, 34); font-size: 13px; text-align: justify;"><b><span lang="FA">&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></b></div><div class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin: 0px; color: rgb(34, 34, 34); font-size: 13px; text-align: justify;"><b><span lang="FA">باید از آنانی که جلو ورود زنان به ورزشگاه آزادی را گرفتند و بگیر و ببند راه انداختن پرسید که چه چیزی بیش از آنچه در خیابان رخ داد، در ورزشگاه اتّفاق می‌افتاد؟ چرا اینجا شادی گروهی زنان و مردان مباح و آنجا ممنوع است؟ اینگونه ممنوعیّتها فقط حاصل برخورد محافظه‌کارانه با سنّت است،‌ یعنی عجز از تغییر سالم. خطبای مذهبی با نکوهش برخی کشورهای منطقه می‌گویند که رانندگی زنان در آنجا مجاز نیست؛ ‌این ممنوعیّتهای غیرشرعی، عقلی و عرفی و موارد مشابه -مانند تفکیک جنسی در مدارس و دانشگاه- نیز دست‌کمی از آن ندارد. چرا باید بگذاریم فدراسیون جهانی والیبال به اجبار ورود زنان را بر ما تحمیل کند؟ آیا آن وقت هم -مانند پرونده‌ی هسته‌ای- خواهیم گفت که فشارها بر تصمیم ما اثری نداشته است؟ دولت روحانی اگر زورش به آنانکه خون خلق حلال کردند نمی‌رسد، ‌دستکم آنان را که نظر حرام بکردند سر جایشان بنشاند.</span></b></div> text/html 2014-06-12T01:41:00+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم به کجا چنین شتابان ای عاقل ؟! http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/20 [http://www.aparat.com/v/IK98x] text/html 2013-12-07T01:04:45+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم حضور مقامات سیاسی در شبکه های اجتماعی http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/18 این روزها &nbsp;اخبار زیادی در خصوص حضور وزرا و مقامات سیاسی در شبکه های اجتماعی &nbsp;می شنویم.<div><br></div><div>اگر موضوع از این وضعیت نظری و تئوریک جلو تر هم نرود ، باز هم جای خوشبختی و شکر دارد.</div><div><br></div><div>9 سال است که تیم ما روی یک شبکه اجتماعی داخلی کار می کند و از دالان خطر ها ، شکایت ها ، خلاءهای قانونی ، پاسخگویی به نهاد های مرتبط و غیر مرتبط ، برچسب های نا عادلانه و ... به مشقت و امید گذشته است و امروز در انتهای این دالان تاریک ، نور و روشنایی بر جهل و تاریکی غلبه کرده است.</div><div><br></div><div>امروز دیگر بر روی سایت<b>&nbsp;</b><a href="http://www.aparat.com" target="_blank" title="http://www.aparat.com">آپارات</a><b>&nbsp;و&nbsp;</b><a href="http://www.cloob.com" target="_blank" title="http://www.cloob.com">کلوب</a>&nbsp;می توانیم مقامات عالی یا ارشد سیاسی کشور را مانند&nbsp;<a href="http://www.cloob.com/mahmoudvaezi" target="_blank" title="http://www.cloob.com/mahmoudvaezi">&nbsp;وزیر ارتیاطات و فن آوری اطلاعات </a>&nbsp;و یا <a href="http://www.cloob.com/official_website_of_ayatollah_hashemi_rafsanjani" target="_blank" title="http://www.cloob.com/official_website_of_ayatollah_hashemi_rafsanjani">ریس مجمع تشخیص مصلحت نظام </a>&nbsp;ببنیم که برای ارتباط دو سویه با مردم و دریافت بازخوردهای مستقیم آنها به فعالیت می پردازند . امروز دیگر عضویت در یک شبکه اجتماعی &nbsp;داخلی یا خارجی یکی از ابعاد لاینفک حیات سیاسی ، فرهنگی و حتی تجاری اشخاص حقیقی و حقوقی &nbsp;است.</div><div><br></div><div><br></div><div>برای نمونه &nbsp;تمام سفارت خانه های ایالات متحده آمریکا می دانند چه مطلبی را در چه روزی برای چه کشوری با چه استانداردی توییت کنند. امروز دیپلماسی عمومی دیجیتالی برای اهل سیاست و &nbsp;مدیریت مشتریان &nbsp;دیجیتالی برای اهل تجارت به یک ابزار جدی جابه جایی قدرت در بازار موضوعات مختلف تبدیل شده است.</div><div><br></div><div><br></div><div>امیدوارم با اتفاقات اخیر ایرانیان نیز پا به پای بقیه از این ابزار مدرن حداکثر استفاده را ببرند. و ما نیز به عنوان &nbsp;یک سرویس دهنده داخلی حداکثر تلاش خود را برای ساخت زبر ساخت مناسب و در خور شأن مردم کشورمان ، انجام خواهیم داد.</div> text/html 2013-08-25T02:44:54+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم انقدر لذت بردم که دیدم روا نیست شما نبرید http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/16 <div>به به &nbsp;، خدا پدر و مادر سازندگانش را رحمت کند.</div><div><br></div><div><br></div>[http://www.aparat.com/v/YOgSV] text/html 2013-01-31T10:41:09+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم اخباری از آپارات و کلوب دات کام http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/14 <b> سلام به همه دوستان عزیز&nbsp;</b><img src="http://mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/53.gif"><div><br></div><div>اول از همه بابت دیر به دیر بروز شدن این وبلاگ عذر خواهی می کنم، اصولا به نوشتن در این سن و سال علاقه ویژه ای ندارم، ولی شاید چند سال بعد روحیه ام تغییر کند، نمی دانم !</div><div><br></div><div>حدود &nbsp;دو سال از راه اندازی سرویس سوم موسسه صبا، <b>آپارات</b>، می گذرد. سرویسی که هر روز، چیز جدیدی به تیم فنی و مدیریتی صبا آموخته و خواهد آموخت.</div><div><br></div><div>از پردازش ویدیو ها با کیفت و حجم مناسب &nbsp;گرفته تا ذخیره سازی نزدیک به 10 ترابایت فایل ویدیویی و پهنای باند بسیار بالا، بسیاری از این موارد از تجارب گذشته تیم صبا در سرویس های<b> کلوب دات کام</b> و <b>میهن بلاگ &nbsp;</b>بهره برده و بسیاری دیگر کاملا جدید &nbsp;و نیازمند به تحقیق بود.</div><div><br></div><div>برخی اوقات کارهای فنی عمیق و زیربنایی باعث غفلت وب سایتهای اینترنتی از بهینه سازی و &nbsp;زیبا سازی&nbsp;&nbsp;رابط کاربری &nbsp;می شود، اتفاقی که نزدیک بود برای آپارات هم صورت پذیرد.</div><div><br></div><div>حدود 2 ماه است که تیم فنی مشغول طراحی و پیاده سازی رابط کاربری جدید <b>آپارات </b>هستند و امیدواریم &nbsp;که به زودی کار ها به سرانجام برسد و آپاراتی زیبا، ساده &nbsp;و کاربر پسند تر در دسترس شما قرار گیرد.</div><div><br></div><div>موضوع دوم در خصوص &nbsp;سایت<b> کلوب دات کام</b> است، &nbsp;یکی از مهمترین و کاربردی ترین ابزار اصلاح رفتار &nbsp;و فعالیت اشخاص حقیقی و حقوقی، وجود سیستم آمار و بازخورد مناسب در خصوص نوع &nbsp;و میزان عملکرد آنها است، چیزی که کمبودش به شدت در نظام مدیریت کلوبها و صفحات پرطرفدار سایت کلوب حس می شد .</div><div><br></div><div>سیستم آماری مناسبی در ماه گذشته توسعه داده شده که آماری مناسب از بازخورد کاربران به مقالات، تصاویر و دیگر فعالیتهای یک کلوب را به مدیران آن می دهد ، به گونه ای که براحتی می توانند با تحلیل آماری ارائه شده توسط این سیستم، جهت گیری فعالیت های خود را اصلاح کنند و &nbsp;سنجش مناسبی از عملکرد خود در بازه زمانی مورد نظر داشته باشند.</div><div><br></div><div>تیم صبا هر روز در تلاش است تا با اصلاح نقایص گذشته و ایده پردازی در توسعه سرویس های جدید سهم ناچیزی در رشد و پویایی محتوای فارسی داشته باشد.</div> text/html 2012-07-09T07:39:53+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم یعنی میشه یک کلیپ اینقدر تاثیر گزار باشه ؟ ! http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/12 سلام به همه&nbsp;<img src="http://www.mihanblog.comhttp://mihanblog.com/public/public/rte/images_new/smiles/53.gif"><div><br></div><div>این کلیپ به همه موجودات دو پای کره زمین مربوط میشه ، &nbsp;پس با قلبتون ببنید و با روحتان لمس کنید که این حقیقت دیروز و امروز و فردای هستی است .</div><div><br></div><div style="text-align: center;">[http://www.aparat.com/v/7692b5aef24884341df83539dd6f06ae248327]</div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: left;">التماس دعا&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br></div><div><br></div> text/html 2012-04-19T14:54:29+01:00 mohammadjavad.mihanblog.com محمد جواد شکوری مقدم دین دار واقعی همیشه الویت ها را می داند مثل سید مهدی قوام http://mohammadjavad.mihanblog.com/post/11 <span style="font-size: 14px;"><font><font style="font-family: tahoma; font-size: 10pt;"><span style="font-size: 18px;">چراغ‌های مسجد دسته دسته روشن می‌شوند. الحمدلله، ده شب مجلس با آبروداری برگزار شد.<br><br> آقا سید مهدی که از پله‌های منبر پایین می‌آید، حاج شمس‌الدین ـ بانی مجلس ـ هم کم کم از میان جمعیت راه باز می‌کند تا برسد بهش.<br><br> جمعیت هم همینطور که سلام می‌کنند راه باز می‌کنند تا دم در مسجد.<br><br> وقت خداحافظی، حاجی دست می کند جیب کتش…<br><br> آقا سید، ناقابل، اجرتون با صاحب اصلی محفل…<br><br> دست شما درد نکند، بزرگوار!<br><br> سید پاکت را بدون اینکه حساب کتاب کند، می‌گذار پر قبایش. مدت‌ها بود که دخل را سپرده بود دست دیگری!<br><br> آقا سید، حاج مرشد شما رو تا دم در منزل همراهی می‌کنن…<br><br> حاج مرشد، پیرمرد ۵۰ ، ۶۰ ساله، لبخندزنان نزدیک می‌شود. التماس دعای حاج شمس و راهی راه…<br><br> ***<br><br> زن، خیلی جوان نبود. اما هنوز سن میانسالی‌اش هم نرسیده بود. مضطرب، این طرف آن طرف را نگاه می‌کرد.<br><br> زیر تیر چراغ برق خیابان لاله زار، جوراب شلواری توری، رنگ تند لب‌ها، گیس‌های پریشان… رنگ دیگری به خود گرفته بود.<br><br> دوره و زمونه‌ای نبود که معترضش بشوند…<br><br> ***<br><br> حاج مرشد!<br><br> جانم آقا سید؟<br><br> آنجا را می‌بینی؟ آن خانم…<br><br> حاجی که انگار تازه حواسش جمع آن طرف خیابان شده بود، زود سرش را انداخت پایین.<br><br> استغفرالله ربی و اتوب‌الیه…<br><br> سید انگار فکرش جای دیگری است…<br><br> حاجی، برو صدایش کن بیاید اینجا.<br><br> حاج مرشد انگار که درست نشنیده باشد، تند به سیدمهدی نگاه می‌کند:<br><br> حاج آقا، یعنی قباحت نداره؟! من پیرمرد و شمای سید اولاد پیغمبر! این وقت شب… یکی ببیند نمی‌گوید اینها با این فاحشه چه کار دارند؟<br><br> سبحان الله…<br><br> سید مکثی می‌کند.<br><br> بزرگواری کنید و ایشون رو صدا کنید. به ما نمی‌خورد مشتری باشیم؟!<br><br> حاج مرشد، بالاخره با اکراه راضی می‌شود. اینبار، او مضطرب این طرف و آن طرف را نگاه می‌کند و سمت زن می‌رود.<br><br> زن که انگار تازه حواسش جمع آنها شده، کمی خودش را جمع و جور می‌کند.<br><br> به قیافه‌شان که نمی‌خورد مشتری باشند! حاج مرشد، کماکان زیرلب استغفرالله می‌گوید.<br><br> - خانم! بروید آنجا! پیش آن آقاسید. باهاتان کاری دارند.<br><br> زن، با تردید، راه می‌افتد.<br><br> حاج مرشد، همانجا می‌ایستد. می‌ترسد از مشایعت آن زن!…<br><br> زن چیزی نمی‌گوید. سکوت کرده. مشتری اگر مشتری باشد، خودش…<br><br> دخترم! این وقت شب، ایستاده‌اید کنار خیابان که چه بشود؟<br><br> شاید زن، کمی فهمیده باشد! کلماتش قدری هوای درد دل دارد، همچون چشم‌هایش که قدری هوای باران:<br><br> حاج آقا! به خدا مجبورم! احتیاج دارم…<br><br> سید؛ ولی مشتری بود!<br><br> پاکت را بیرون می‌آورد و سمت زن می‌گیرد:<br><br> این، مال صاحب اصلی محفل است! من هم نشمرده‌ام. مال امام حسین(ع) است…<br><br> تا وقتی که تمام نشده، کنار خیابان نایست!…<br><br> سید به حاجی ملحق می‌شود و دور…<br><br> انگار باران چشم‌های زن، تمامی ندارد…<br><br> ***<br><br> چندسال بعد…نمی‌دانم چندسال… حرم صاحب اصلی محفل!<br><br> سید، دست به سینه از رواق خارج می‌شود. زیر لب همینجور سلام می‌دهد و دور می‌شود. به در صحن که می‌رسد، نگاهش به نگاه مرد گره می‌خورد و زنی به شدت محجوب که کنارش ایستاده.<br><br> مرد که انگار مدت مدیدی است سید را می‌پاییده، نزدیک می‌آید و عرض ادبی.<br><br> زن بنده می‌خواهد سلامی عرض کند.<br><br> مرد که دورتر می‌ایستد، زن نزدیک می‌آید و کمی نقاب از صورتش بر می‌گیرد که سید صدایش را بهتر بشنود. صدا، همان صدای خیابان لاله زار است و همان بغض:<br><br> آقا سید! من را نشناختید؟ یادتان می‌آید که یکبار، برای همیشه دکان مرا تعطیل کردید؟ همان پاکت…<br><br> آقا سید! من دیگر… خوب شده‌ام!<br><br> این بار، نوبت باران چشمان سید است…سید مهدی قوام ـ از روحانی های اخلاقی دهه ۴۰ تهران ـ یکی تعریف می‌کرد: روزی که پیکر سید مهدی قوام را آوردند قم که دفن کنند،به اندازه‌ی دو تا صحن بزرگ حرم حضرت معصومه کلاه شاپویی و لنگ به دست آمده بودند و صحن را پر کرده بودند.<br> زار زار گریه می‌کردند و سرشان را می‌کوبیدند به تابوت</span></font></font></span>